Lock-in bij QR-abonnementen en verborgen kosten

Een dynamische code wijst naar het korte domein van de aanbieder. Als dat domein niet meer resolveert, werkt in één keer elke gedrukte code van jou niet meer — ook codes op verpakkingen die een fortuin kostten om te produceren.

Dat is de asymmetrie die je voor de aankoop moet snappen: het abonnement zeg je met één klik op, de oplage daarachter niet. Je onderhandelingsruimte stopt zodra de inkt droog is.

Lock-in heeft drie vormen en ze hebben verschillende uitwegen. De eerste is het domein: je code resolveert via een hostnaam die niet van jou is, dus weggaan betekent herdrukken. De tweede is uitschakeling: codes resolven alleen zolang het abonnement loopt. De derde is export: zelfs als je kon overstappen, is er geen manier om doorverwijzingen, bestemmingen en scanhistorie mee te nemen.

Alleen de eerste is een echt probleem. Een aanbieder waarbij codes naar je eigen subdomein wijzen haalt het herdrukrisico volledig weg, en een aanbieder die codes na opzegging laat resolven haalt het uitschakelrisico weg — maar je moet beide checken voor je drukt, want op de prijzenpagina staat geen van beide.

Lees de abonnementsvoorwaarden op alles wat gemeten of in niveaus is voordat je op schaal drukt. Het patroon om op te letten is een lage instapprijs die juist meet wat een succesvolle campagne het meest doet: scans.

Een vaste jaarprijs, geen scanmeter, je eigen domein voor de code, en een schriftelijk antwoord op wat er bij opzegging gebeurt. Niets daarvan is exotisch, en alle vier zijn te checken voor je betaalt als je er direct naar vraagt.

De prijs is de minst interessante kolom. Een abonnement dat twee keer zoveel kost maar codes onbeperkt in leven houdt, is goedkoper dan het abonnement dat een herdruk van verpakkingen afdwingt, want de herdruk is de kostenpost die echt pijn doet.

Stel ze voor een grote oplage, schriftelijk, en bewaar het antwoord. Dat is het verschil tussen een abonnement en een afhankelijkheid.