Een logo aan een QR-code toevoegen zonder hem te breken

Houd het logo klein, verhoog de foutcorrectie en geef het een achtergrondplaat. Die drie samen zorgen dat de scanner de bedekte modules als herstelbare schade ziet.

Het logo is voor de code niet onzichtbaar: het bedekt fysiek modules die de scanner nodig heeft. De regels bestaan om wat bedekt is herstelbaar te houden.

De foutcorrectie bepaalt hoeveel van het patroon onleesbaar mag zijn en toch wordt hersteld. Op niveau L verdraagt de code ongeveer 7 % schade; op Q rond 25 %; en op H ongeveer 30 %. Een logo is schade, in dezelfde eenheid gemeten.

De afweging is echt: meer correctie slaat meer redundantie op, waardoor de modules dichter worden bij dezelfde hoeveelheid data. Een code op H moet groter worden gedrukt dan dezelfde code op L om op dezelfde afstand leesbaar te blijven.

Meet het logo af tegen de breedte van de code, niet tegen het oppervlak, want dat is wat je ziet bij het schalen. Een logo van een derde van de breedte is ongeveer een tiende van het oppervlak, en dat past ruim binnen wat H kan herstellen.

Zet het in het midden. Een logo dat naar een hoek is geschoven bedekt andere modules dan degene die de code het beste kan missen, en het vervormt de timingpatronen waarmee de scanner zich oriënteert. Geef het een dichte plaat in een contrasterende tint, zodat de randen van het logo niet in de modules overlopen.

Het logo zit in het midden, maar de marge rond de code is net zo belangrijk. Houd de rustzone vrij van logo, randen en tekst, anders heeft de scanner moeite de code te vinden.

Hier gaan gebrande ontwerpen meestal mis: de code is in orde, maar het bijschrift, de lijst of de sierrand vreet de marge op en de camera vindt geen houvast meer.

Test het daadwerkelijk gedrukte stuk, niet het bestand op een scherm. Een code die op een monitor meteen scant, kan falen op mat papier onder warm restaurantlicht.