Checklist voor het drukken van een QR-code

Check de basis waar scanners van afhangen.

Formaat is het enige punt op deze lijst dat je achteraf niet meer kunt repareren. De vuistregel is een verhouding van 10:1: één eenheid codebreedte per tien eenheden scanafstand. Een code die mensen op 60 cm lezen, moet ongeveer 6 cm breed zijn; een poster die op drie meter wordt gelezen heeft zo'n 30 cm nodig.

Een te kleine code red je niet met contrast of foutcorrectie. De camera kan de modules niet oplossen, en geen enkele styling haalt ze terug.

Een code die op een monitor perfect scant, kan alsnog falen door het materiaal. Glanzend laminaat en gelakt papier kaatsen licht rechtstreeks terug naar de camera, en daarom houden matte afwerkingen het beter buiten en onder spots.

De andere uitvallers zijn structureel. Een code over een vouw of naad is vervormd, en een code op donker materiaal heeft een licht vlak erachter nodig — scanners verwachten donkere markeringen op een lichte achtergrond, en lichtere modules zijn iets anders.

Exporteer een vectorbestand — SVG, PDF of EPS — en laat de drukker het schalen, zodat de modules op elk formaat scherp blijven. Een kleine rasterafbeelding opblazen is de meest voorkomende oorzaak van een code die in het ontwerp goed staat en in het schap vaag wordt.

Wordt het werk in proceskleur gedrukt, vraag de code dan in zuiver zwart in plaats van in rijk zwart. Vierkleurenzwart is opgebouwd uit meerdere inkten, en als die een fractie verschuiven, worden de modulranden zachter.

Test de fysieke druk met minstens twee telefoons en in de verlichting waarin hij komt te hangen — een gelamineerd bord in de zon gedraagt zich anders dan een scherm.